Drewnem opałowym, czyli pociętymi na kawałki pniami, gałęziami i korzeniami drzew. Nie powinny być zbyt grube - średnica do 15 cm, ani za długie - długość jest ograniczona wymiarem komory paliwowej kotła, która zwykle nie przekracza 50 cm. Paliwem nie może być drewno lakierowane, klejone, zabezpieczone środkami chemicznymi, głównie ze względu na szkodliwość dla środowiska i możliwość zniszczenia kotła na skutek reakcji substancji chemicznych ze stalą. Należy zwracać szczególną uwagę na wilgotność drewna, którym chcemy palić w kotle, bowiem od mej w dużym stopniu zależy, ile ciepła uzyskamy ze spalenia określonej ilości paliwa. Jeśli drewno jest dobrze wysuszone, czyli zawiera 15-20% wody, to można uzyskać z niego prawie dwa razy więcej ciepła niż z tej samej porcji drewna o wilgotności 50%. To dlatego, że duża ilość ciepła jest zużywana na odparowanie wody z paliwa.

Wilgotność drewna opałowego zależy od jego gatunku, czasu i miejsca przechowywania. Może się wahać od 15 do 60%. Wartość opałowa również nie jest stała, ale można przyjąć, że wynosi około 16 MJ/kg.

Drewno z drzew iglastych ma większą wartość opałową niż z drzew liściastych, które za to trochę dłużej się pali i nie zawiera tylu związków żywicznych przyspieszających korozję kotła. Zawartość popiołu nie przekracza 2% suchej masy.